O Άρμαντ Ντουπλάντις sτα 26 του χρόνια έχει σαρώσει μετάλλια και ρεκόρ, με όλες τις προοπτικές να «δείχνουν» ότι μπορεί να το Νο 1 όλων των εποχών και ο κορυφαίος αθλητής του κόσμου στο άλμα επί κοντώ
Η MARCA ζήτησε τη γνώμη των ειδικών μπας και αποκαλυφθούν τα μυστικά του Σουηδού ο οποίος συνεχίζει να προσθέτει εκατοστά στο παγκόσμιο ρεκόρ του.
Δεν παραλείπουν να τον συγκρίνουν με τον κορυφαίο στην ιστορία του εν λόγω αθλήματος, τον Σεργκέι Μπούμπκα.
Επίσης γίνεται λόγος για την επίδραση των υλικών κατασκευής των σύγχρονων κονταριών.
Πρόκειται για τους Άρτουρ Κολ (ο καλύτερος Ισπανός αθλητής επί κοντώ αυτή τη στιγμή) και Χαβιέ Γκαρσία Τσίκο (χάλκινος Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης του 1992).
«Νομίζω ότι μπορεί να φτάσει τα 6,40, αλλά το γεγονός ότι προχωράει εκατοστό εκατοστό το κάνει δύσκολο. Είναι ένα ανταγωνιστικό ζώο, αλλά δεν ξέρω πόσα ρεκόρ μπορεί να καταρρίψει ανά έτος», είπε ο Κολ.
Ο Κολ κάνει 16 βήματα στην προσέγγισή του προς τον πήχη και θέλει να τα αυξήσει στα 18 για να αποκτήσει μεγαλύτερη ταχύτητα όταν τοποθετεί τον πήχη για την απογείωση.
Ο Ντουπλάντις έχει πλέον ανέβει από τα 20 στα 22 βήματα και στον πρώτο του αγώνα με αυτό το νέο βήμα, έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ με άλμα 6,31 μέτρων.
Επικοντιστής σπρίντερ… με 10,37 στα 100 μέτρα
Ο Σουηδός κάνει χρόνο 10,37 στα 100 μέτρα και είναι ικανός να φτάσει τη στιγμή της απογείωσης με 10,5 μέτρα ανά δευτερόλεπτο
«Ο Ντουπλάντις έχει δύο ή τρία μοναδικά πράγματα, όπως το να σέρνει το κοντάρι λίγο πριν το φυτέψει στο κουτί, αλλά αυτό που είναι πιο ξεχωριστό είναι η ταχύτητά του», εξηγεί ο Κολ.
Η σύγκριση με Μπούμπκα – Τα διαφορετικά ακόντια
Το κοντάρι του Ντουπλάντις έχει μήκος 5,20 μέτρα, το ίδιο μήκος με του Σεργκέι Μπούμπκα, της άλλης μεγάλης ιδιοφυΐας που έχει αναδείξει αυτό το άθλημα.
Ο πρώην Σοβιετικός και μετέπειτα Ουκρανός αθλητής, βελτίωσε το παγκόσμιο ρεκόρ κατά 31 εκατοστά μεταξύ 1984 και 1994, θέτοντας ένα νέο ρεκόρ (6,14 μέτρα) που ίσχυε για 20 χρόνια.
«Η διαφορά είναι η ταχύτητα. Πριν, αυτό το αγώνισμα ήταν πιο τεχνικό και η δύναμη ήταν πρωταρχικής σημασίας.
Ο Μπούμπκα ξεκίνησε με 20 βήματα και με ταχύτητα μικρότερη από 10 μέτρα ανά δευτερόλεπτο (9,9 m/s), αλλά τα κοντάρια του ήταν πιο σκληρά από αυτά του Ντουπλάντις». Αυτά είναι τα λόγια του Χαβιέρ Γκαρθία Τσίκο ο οποίος επωφελήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις τρεις αποτυχημένες προσπάθειες του Μπούμπκα στον τελικό με τους ανέμους στη Βαρκελώνη το 1992.
