Η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία απέσυρε τη στήριξή της προς τον Τζιάνι Ινφαντίνο ενόψει των εκλογών της FIFA το 2027, προσχωρώντας στο ευρωπαϊκό μέτωπο που επιχειρεί να βάλει τέλος στην προεδρία του. Η έκβαση της μάχης, πάντως, θα κριθεί κυρίως έξω από την Ευρώπη.
Η ΕΠΟ δεν προτίθεται να στηρίξει την υποψηφιότητα του Τζιάνι Ινφαντίνο για μία ακόμη θητεία στην προεδρία της FIFA. Με επιστολή της προς τη Διεθνή Ομοσπονδία, γνωστοποίησε την απόφασή της να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από τον Ιταλοελβετό παράγοντα για την περίοδο 2027-2031, ακολουθώντας τον δρόμο που έχουν ήδη ανοίξει αρκετές ευρωπαϊκές ομοσπονδίες.
Η προσπάθεια του Ινφαντίνο να πουλήσει σε ιδιώτες επενδυτές ποσοστό περίπου 20% μιας νέας εταιρείας που θα διαχειριζόταν διοργανώσεις και εμπορικά δικαιώματα της FIFA, μεταξύ αυτών και του Παγκοσμίου Κυπέλλου, προκάλεσε ισχυρές αντιδράσεις. Το σχέδιο, μέσω του οποίου η FIFA επιδίωκε να αντλήσει έως και 4,2 δισεκατομμύρια δολάρια, εγκαταλείφθηκε έπειτα από την πίεση της UEFA και άλλων εμπλεκομένων.
Η Φινλανδία, η Ουαλία, η Σερβία και η Σουηδία έχουν ήδη τοποθετηθεί εναντίον της επανεκλογής του, ενώ και η αγγλική ομοσπονδία κινείται στην ίδια κατεύθυνση. Η προσθήκη της Ελλάδας μεγαλώνει το ευρωπαϊκό μπλοκ, με ακόμη περισσότερες χώρες να αναμένεται να ακολουθήσουν. Η UEFA έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στην ηγεσία της FIFA, χωρίς όμως οι 55 ψήφοι της Ευρώπης να αρκούν από μόνοι τους για την απομάκρυνση του Ινφαντίνο.
Ο πρόεδρος της FIFA γνωρίζει καλά ότι η πολιτική του δύναμη βρίσκεται κυρίως εκτός Ευρώπης. Διατηρεί ισχυρά ερείσματα στην Αφρική, όπου κορυφαίοι παράγοντες έχουν ήδη εκφράσει δημόσια τη στήριξή τους, αλλά και σε σημαντικό τμήμα της Ασίας. Την ίδια ώρα, πάντως, εμφανίζονται οι πρώτες ρωγμές και σε άλλες συνομοσπονδίες, με χώρες της CONCACAF να επανεξετάζουν τη στάση τους και την Ιορδανία να περνά σε ανοικτή σύγκρουση μαζί του.
Το ευρωπαϊκό μέτωπο διαμορφώνεται, αλλά για να ανατραπεί ο Ινφαντίνο θα χρειαστεί ευρύτερη συμμαχία. Η αποφασιστική μάχη δεν θα δοθεί μόνο στις αίθουσες της UEFA, αλλά στις ομοσπονδίες της Αφρικής, της Ασίας, της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής, από τις οποίες ο πρόεδρος της FIFA αντλεί εδώ και χρόνια τη μεγαλύτερη πολιτική ισχύ του.
