Ο Αντρέα Τρινκιέρι μίλησε στο basketballsphere.com και τόνισε πως από την πρώτη στιγμή ένιωσε μια γνώριμη ατμόσφαιρα στη Θεσσαλονίκη όταν ήρθε για να υπογράψει στον ΠΑΟΚ. Φυσικά και η αναφορά του είχε να κάνει με τις φιλικές σχέσεις της νέας του ομάδα και της Παρτίζαν, όπου είχε εργαστεί στο παρελθόν.
Όπως ανέφερε, στην αίθουσα είδε φίλους της ομάδας με μπλούζες που συνέδεαν τον ΠΑΟΚ με την Παρτίζαν, γεγονός που τον έκανε να αναρωτηθεί αν βρίσκεται στο Βελιγράδι ή στη Θεσσαλονίκη.
«Όταν έφτασα στη Θεσσαλονίκη για τη συνέντευξη τύπου είδα 20 μπλούζες Grobari ΠΑΟΚ – Παρτιζάν ΠΑΟΚ. Και αναρωτήθηκα. Είμαι στη Χάλα Πιονίρ και στο Βελιγράδι ή στη Θεσσαλονίκη; Δεν ήξερα. Έχουν το ίδιο πάθος παρόμοιο με αυτό που συνάντησα στην Παρτιζάν το 2018. Κανείς δεν ήθελε να έρθει τότε στην Παρτιζάν.
Υπάρχει επιθυμία να γίνει κάτι, όπως τότε στην Παρτιζάν. Τώρα πρέπει να γίνει. Και είναι πολύ σημαντικό να καταφέρουμε να χτίσουμε μια γέφυρα με αυτό το πάθος, ώστε οι παίκτες να καταλάβουν ότι έχουν στήριξη και οι φίλαθλοι να καταλάβουν ότι δεν θα είμαστε αμέσως «ουάου». Χτίζουμε τα πάντα από το μηδέν», είπε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στην εμπειρία του στην Παρτίζαν, θυμήθηκε τη δύσκολη αρχή, όταν οι προπονήσεις γίνονταν σε μία «φούσκα», τονίζοντας πως η αγάπη και το πάθος του κόσμου είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά, ανεξαρτήτως συνθηκών. Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν υπάρχει στήριξη από την εξέδρα, οι παίκτες βρίσκουν το κίνητρο να ξεπεράσουν τα όριά τους.
«Νιώθεις σαν να πέρασαν 500 χρόνια όταν κοιτάς την Παρτιζάν τώρα. Πολλά έχουν συμβεί από τότε, αλλά όλα ξεκίνησαν εκεί. Αν ξέρεις ότι έχεις αυτή την αγάπη και το πάθος πίσω σου, δεν έχει σημασία αν προπονείσαι στο Σούμιτσε, σε ένα πάρκο ή στην Αρένα. Αυτό που έχει σημασία είναι τι νιώθεις», σημείωσε.
Ο Ιταλός προπονητής έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση μεταξύ παικτών και φιλάθλων, τονίζοντας πως είναι καθοριστικό να δημιουργηθεί μια «γέφυρα» εμπιστοσύνης. Όπως είπε, στόχος είναι η ομάδα να δείχνει στο παρκέ ότι παλεύει για κάθε φάση, ώστε ο κόσμος να αναγνωρίζει την προσπάθεια.
Σε πιο προσωπικό τόνο, χαρακτήρισε την εμπειρία του στην Παρτίζαν μοναδική, επισημαίνοντας πως δεν έχει ξαναζήσει τέτοιο επίπεδο πάθους και ενότητας. Τόνισε πως εκείνη η ομάδα δεν βασιζόταν στο ταλέντο, αλλά στη νοοτροπία και την άρνηση να χάσει, κάτι που την έκανε ξεχωριστή σε ψυχολογικό επίπεδο.
