Ήταν καλοκαίρι του 1979 όταν ο άγνωστος τότε «Νικ», πριν γίνει «γκάνγκστερ» πάταγε το πόδι του στην Ελλάδα. Από την αμφισβήτηση του ντεμπούτου και τα σκληρά σχόλια του Τύπου, στην αυτοκρατορία του Αρη και στον απόλυτο θρίαμβο του ’87.
Το παρασκήνιο με το ΝΒΑ, τους Σέλτικς και την… Νταϊάνα Ρος
Η ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού είναι γεμάτη από συμπτώσεις που άλλαξαν τη μοίρα ολόκληρων χωρών. Στην περίπτωση του Νίκου Γκάλη, η μοίρα αυτή είχε… μουσικό υπόβαθρο.
Την άνοιξη του 1979, ο Γκάλης ολοκλήρωσε μια μυθική σεζόν στο NCAA με το Σίτον Χολ, τερματίζοντας 3ος σκόρερ σε ολόκληρες τις ΗΠΑ με 27,5 πόντους μέσο όρο — μόλις πίσω από τον θρυλικό Λάρι Μπερντ. Στο draft του ΝΒΑ εκείνης της χρονιάς, οι Μπόστον Σέλτικς τον επιλέγουν στον 3ο γύρο (No 68).
Ωστόσο, οι ατζέντηδές του ήταν πολυάσχολοι, δίνοντας τότε προτεραιότητα στη διαχείριση της καριέρας της διάσημης τραγουδίστριας Νταϊάνα Ρος. Σε συνδυασμό με έναν ατυχή τραυματισμό στον αστράγαλο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, ο Γκάλης κόβεται από το ρόστερ των Κελτών.
«Το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας μου»
Χρόνια αργότερα, ο θρυλικός πρόεδρος των Σέλτικς, Ρεντ Άουερμπαχ, θα παραδεχτεί δημόσια πως η απόφαση να αφήσει τον Γκάλη ήταν το μεγαλύτερο διοικητικό ατόπημα της ζωής του.
Το «πράσινο» και «κόκκινο» ενδιαφέρον που κατέληξε στον πρωταθλητή Άρη
Το καλοκαίρι του 1979, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός δίνουν μάχη για να αποσπάσουν την υπογραφή του. Ο ίδιος, όμως, επιλέγει τη Θεσσαλονίκη και τον Άρη, που προερχόταν από την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Φτάνοντας στην Ελλάδα, ο ομογενής γκαρντ κάνει μια δήλωση που προκαλεί αίσθηση:
«Θα βάζω 40 πόντους σε κάθε παιχνίδι».
Η αυτοπεποίθησή του εκλαμβάνεται ως μεγαλοστομία. Το αμερικανικό του στυλ, το ξενικό παρουσιαστικό και η άγνοια της ελληνικής πραγματικότητας δημιουργούν γρήγορα ένα κλίμα καχυποψίας γύρω από το όνομά του.
Το επεισοδιακό ντεμπούτο και η προφητική ατάκα Πεταλίδη
Στις 2 Δεκεμβρίου 1979, ο Γκάλης φοράει τη φανέλα με το No 7 και πραγματοποιεί το ντεμπούτο του κόντρα στον Ηρακλή (νίκη του Άρη με 79-78).
Σημειώνει το πρώτο καλάθι του αγώνα και σταματά στους 30 πόντους.
Φανερά τρακαρισμένος, χάνει πολλά σουτ και δείχνει να «αγνοεί» τους συμπαίκτες του.
Ο Τύπος της εποχής —που ακόμα τον αναγράφει ως… «Γκάλις»— τον χαρακτηρίζει ατομιστή και «σουτέρ χωρίς ομαδικό πνεύμα». Τότε είναι που ο αείμνηστος παράγοντας του Άρη, Ανέστης Πεταλίδης, αφήνει μια ατάκα που έμελλε να μείνει στην ιστορία:
«Προσέξτε τι θα γράψετε, γιατί εκεί που φτύνετε, πολύ γρήγορα θα γλείφετε!»
Η γέννηση ενός Θρύλου
Ο Πεταλίδης δικαιώθηκε μέχρι τελευταίας κεραίας. Ο Νίκος Γκάλης:
-
Ηγεμονία με τον Άρη: Οδήγησε τους «κίτρινους» στην απόλυτη κυριαρχία της δεκαετίας του ’80, κατακτώντας σωρεία τίτλων και οδηγώντας την ομάδα σε 3 διαδοχικά Final Four του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
-
Το κεφάλαιο Παναθηναϊκός: Το 1992 πραγματοποίησε τη σπουδαία μεταγραφή στο «τριφύλλι», συνεχίζοντας να σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο.
-
Το Έπος του ’87: Στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας το 1987, οδήγησε την Εθνική Ελλάδας στην κορυφή της Ευρώπης απέναντι στα «θήρια» της Σοβιετικής Ένωσης (103-101), ενώ ακολούθησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ζάγκρεμπ το 1989.
Από τα ρινγκ του Νιου Τζέρσι στο πάνθεον του μπάσκετ
Γεννημένος στις 23 Ιουλίου 1957 στο Νιου Τζέρσι, ο γιος του Ρόδιου τσαγκάρη και ερασιτέχνη πυγμάχου Γιώργου Γεωργαλή και της Στέλλας από την Κωνσταντινούπολη, ξεκίνησε από το μποξ. Το ταλέντο του, όμως, άνθισε στο μπάσκετ.
Με παροιμιώδη αφοσίωση στην προπόνηση και αυστηρή προσήλωση στους στόχους του, ο άνθρωπος που άλλαξε τη μοίρα του αθλήματος στην Ελλάδα απέδειξε ότι μερικές φορές, ένα «λάθος» των Σέλτικς κι ένας πολυάσχολος μάνατζερ αρκούν για να γραφτεί η πιο λαμπρή αθλητική ιστορία της χώρας.
