Η συνάντηση των ΕΠΣ και τα μηνύματα που έστειλε η απουσία της πλειοψηφίας
Με εξαιρετικά περιορισμένη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε η συνάντηση που συγκάλεσε ο Γιάννης Παπαδόπουλος, καθώς μόλις οκτώ από τις 56 Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση. Ένα γεγονός που, ανεξαρτήτως ερμηνειών, συνιστά σαφές πολιτικό μήνυμα εντός του οικοσυστήματος του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε δημόσια ο Δημήτρης Γιαρένης, πρόεδρος της ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής και παρών στη συνάντηση, η πρωτοβουλία είχε χαρακτήρα αντιπολιτευτικό προς τη διοίκηση του ΕΠΟ και προσωπικά προς τον Μάκη Γκαγκάτση. Άλλες πηγές, ωστόσο, μιλούν για μια περισσότερο διερευνητική συνάντηση, με αντικείμενο τόσο τη διαιτησία όσο και τη γενικότερη στάση των Ενώσεων.
Όποια κι αν ήταν η αρχική στόχευση, η μαζική απουσία των ΕΠΣ είναι αυτή που τελικά κυριάρχησε. Οι παρόντες πρόεδροι προέρχονταν από Ενώσεις που διαχρονικά κινούνται στον ίδιο χώρο επιρροής, ενώ αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία τριών ΕΠΣ που στις πρόσφατες διαδικασίες της ΕΠΟ είχαν ταχθεί απέναντι στον διοικητικό απολογισμό, γεγονός που αναζωπύρωσε τα σενάρια περί ευρύτερων πολιτικών ζυμώσεων.
Την ίδια στιγμή, αρκετές ΕΠΣ επέλεξαν είτε να μην εμφανιστούν καθόλου είτε να εκπροσωπηθούν σε χαμηλότερο επίπεδο, στέλνοντας ένα μήνυμα προσεκτικής στάσης. Σύμφωνα με ανθρώπους του χώρου, πρόκειται για Ενώσεις που δεν έχουν εκφράσει δυσαρέσκεια από τη σημερινή διοίκηση της ΕΠΟ και δεν επιθυμούν να εμπλακούν σε κινήσεις αμφίβολης δυναμικής.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι ΕΠΣ που παραδοσιακά κινούνται στον ίδιο χώρο με τον Ολυμπιακό δεν φαίνεται να αποδέχονται τον Γιάννη Παπαδόπουλο ως ενωτικό ή καθοδηγητικό πρόσωπο, κουβαλώντας μνήμες από προηγούμενες συγκρούσεις και επιθετικές τοποθετήσεις του παρελθόντος. Αυτό το στοιχείο λειτούργησε αποτρεπτικά και σε επίπεδο συσπείρωσης.
Από τη συνάντηση προκύπτουν δύο καθαρά συμπεράσματα:
Πρώτον, η διοίκηση της ΕΠΟ εμφανίζεται αριθμητικά και θεσμικά ισχυρή, χωρίς εμφανείς απώλειες, με τη συντριπτική πλειοψηφία των Ενώσεων να επιλέγει τη σταθερότητα.
Δεύτερον – και ίσως σημαντικότερο – το ίδιο το ελληνικό ποδόσφαιρο δείχνει να απομακρύνεται από πρακτικές παρασκηνιακών συγκεντρώσεων, στέλνοντας μήνυμα ότι οι αλλαγές, αν υπάρξουν, θα πρέπει να έρθουν μέσα από θεσμικές διαδικασίες, καθαρό λόγο και ουσιαστική κριτική, όχι μέσω παραταξιακών μετρήσεων.
Η εικόνα της συνάντησης δεν άνοιξε έναν νέο κύκλο εξελίξεων. Αντίθετα, επιβεβαίωσε τους υφιστάμενους συσχετισμούς. Και αυτό, στο ποδόσφαιρο, είναι πάντα η πιο ηχηρή απάντηση.
