Οι αριθμοί είναι ξεκάθαροι και λένε ότι το μεγάλο φετινό πρόβλημα του Αρη είναι η επίθεση και όχι η άμυνα. Ο Αρης τελείωσε την κανονική περίοδο με παθητικό 20-27 γκολ και σε σχέση με άλλες ομάδες που είναι πάνω του στη βαθμολογία, φαίνεται πως μεγαλύτερη ζημιά αποτελεί η αδυναμία στο σκοράρισμα και όχι τα γκολ που δέχεται.
Ωστόσο και η αμυντική του γραμμή αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα και κυρίως δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Όχι μόνο στα άκρα, αλλά ειδικά στο κέντρο της άμυνας, όπου ο Φαμπιάνο, έμεινε σχεδόν μόνος του στα 35 του χρόνια (με αρκετά προβλήματα και ο ίδιος) χωρίς στηρίγματα. Η απόφαση να φύγει ο Μπράμπετς δεν δικαιώθηκε ποτέ, η επιλογή του Πέντρο Αλβαρο, που ήταν ο πρώτος παίκτης που αποκτήθηκε, αποδείχθηκε απογοητευτική, αλλά έχει και χειρότερα.
Ο Nόα Σονκό Σούντμπεργκ αδειάζει με τις εμφανίσεις του όσους τον πίστεψαν και τον επέλεξαν, καθώς κάνει πολλά λάθη, είναι αργός και δεν πείθει ότι μπορεί να φοράει φανέλα βασικού. Η δεύτερη επιλογή είναι ο Λίντσεϊ Ροζ, ο οποίος παραμένει στάσιμος με τα γνωστά υπέρ και κατά, ένας παίκτης που είναι αποφασιστεί να φύγει, κάποια στιγμή δεν χρησιμοποιούνταν, αλλά λόγω απουσίας άλλου αμυντικού κλήθηκε ξανά να βοηθήσει. Στο ρόστερ υπάρχει και ο νεαρός Κάμτσης που αγωνίζεται με την Κ19, αλλά ακόμα δεν έχει κάνει ντεμπούτο στη Super League και προφανώς δεν μπαίνει στο ροτέισον. Ο Αρης είναι υποχρεωμένος να βαδίσει με αυτή την άμυνα στα πέντε τελευταία παιχνίδια και το καλοκαίρι θα πρέπει να παρθούν σοβαρές αποφάσεις για να ενισχυθεί το κεντρικό αμυντικό δίδυμο.

